Planowanie wyjazdu do Japonii zwykle rozbija się o jeden problem: pogodę, tłumy i ceny, które zmieniają się tam mocniej niż w wielu innych krajach. Nietrudno trafić na upały nie do wytrzymania, tajfun, a przy tym przepłacić za lot i hotel. Rozwiązaniem jest świadomy wybór terminu: konkretne miesiące dają najlepsze połączenie dobrej pogody, mniejszego tłoku i sensownych cen.
Kiedy jechać do Japonii? Krótka odpowiedź
W dużym skrócie: najbardziej komfortowe miesiące to marzec–kwiecień oraz październik–listopad. Wiosną jest hanami, czyli oglądanie kwitnących wiśni, a jesienią spektakularne kolory liści (kōyō). W obu tych okresach pogoda jest zazwyczaj sucha, umiarkowana i sprzyja chodzeniu całymi dniami.
Trzeba jednak pamiętać, że to też najbardziej popularne terminy, więc bilety lotnicze i noclegi bywają wtedy zauważalnie droższe. Z kolei zima (styczeń–luty) to szansa na tańsze loty i mniej turystów w miastach, za to świetne warunki na narty i wizyty w onsenach. Lato (czerwiec–sierpień) jest najbardziej wymagające – wysoka wilgotność, sezon deszczowy i tajfuny, ale też wiele festiwali i fajerwerków.
Najbardziej uniwersalny wybór na pierwszy wyjazd to koniec marca–początek kwietnia lub druga połowa listopada: dobra pogoda, widoki „jak z pocztówki” i rozsądna długość dnia.
Wiosna: hanami i łagodna pogoda
Wiosna w Japonii, szczególnie marzec i kwiecień, to okres największego zainteresowania turystów. Temperatura w Tokio czy Kioto zwykle waha się między 10–20°C, deszczu nie ma przesadnie dużo, a dzień jest już stosunkowo długi. To idealny czas na intensywne zwiedzanie miast, świątyń i parków.
Przyciąga przede wszystkim hanami – kwitnienie wiśni. W praktyce oznacza to tłumy w popularnych miejscach: w weekendy parki w Tokio bywają wręcz zatłoczone, a w Kioto trzeba liczyć się z kolejkami i tłumami przy świątyniach. Ceny noclegów w topowych lokalizacjach (np. przy Gion w Kioto) potrafią być w tym okresie wyraźnie wyższe niż miesiąc wcześniej lub później.
Wczesna wiosna, czyli koniec lutego i początek marca, to często ciekawy kompromis. Jest jeszcze chłodniej, ale tłumów jest mniej, a ceny biletów lotniczych bywają wyraźnie niższe niż w szczycie hanami. Z kolei koniec kwietnia potrafi być już cieplejszy i bardziej „letni”, ale nachodzi wtedy problem Złotego Tygodnia (o nim dalej).
Różnice regionalne w kwitnieniu wiśni
Kwitnienie wiśni nie zaczyna się wszędzie w tym samym czasie. Japonia rozciąga się na dużej długości geograficznej, więc terminy hanami przesuwają się z południa na północ. Daje to szansę na „gonienie” wiśni w różnych regionach przy jednym wyjeździe – ale wymaga sensownego zaplanowania trasy.
Na południowej wyspie Kyūshū (np. Fukuoka) pierwsze pełne kwitnienie pojawia się często już pod koniec marca. W Tokio i Kioto najbardziej typowy termin przypada na przełom marca i kwietnia, choć z roku na rok mogą być różnice nawet o tydzień lub dwa. W północnej części kraju, jak Sendai czy Hokkaidō, sakura potrafi rozkwitnąć dopiero w drugiej połowie kwietnia lub na początku maja.
Planując wyjazd „pod wiśnie”, warto oprzeć się na statystycznych datach pełnego kwitnienia dla głównych miast, a nie tylko na aktualnych prognozach publikowanych zimą. Prognozy często się przesuwają, a bilety lotnicze i noclegi są zazwyczaj kupowane z dużym wyprzedzeniem. Dobrym podejściem jest wybór 2–3 tygodniowego okna zamiast polowania na „idealny weekend”.
Warto też pamiętać, że hanami to nie tylko wiśnie. Wcześniej kwitną śliwy (ume), które potrafią być równie urokliwe, a przy tym mniej oblegane. W wielu miejscach (np. w okolicach Kanazawy czy Nary) spotyka się też mix różnych drzew, co wydłuża okres, w którym krajobraz jest naprawdę efektowny.
Tym samym osoby, które chcą uniknąć największego ścisku, mogą celować w wczesny marzec na śliwy albo w późną wiosnę (koniec kwietnia–początek maja) w północnych regionach, zamiast uderzać dokładnie w szczyt hanami w Tokio i Kioto.
Lato: upały, deszcze i festiwale
Lato w Japonii bywa zaskoczeniem nawet dla osób przyzwyczajonych do ciepłego klimatu. Wilgotność powietrza jest bardzo wysoka, a temperatury w lipcu i sierpniu regularnie przekraczają 30°C. W miastach, pełnych betonu i asfaltu, odczuwalna temperatura bywa jeszcze wyższa.
Początek lata to również pora deszczowa (tsuyu), która zwykle zaczyna się w czerwcu i trwa mniej więcej do początku lipca (zależnie od regionu). Nie oznacza to nieustannej ulewy, ale częste deszcze i pochmurne niebo. Dla części osób to atut – mniej ostrego słońca – ale warto nastawić się na dużą wilgotność, parne powietrze i konieczność częstego suszenia ubrań.
Jednocześnie lato to okres najciekawszych matsuri (festiwali) i spektakularnych pokazów fajerwerków. W Kioto odbywa się słynne Gion Matsuri, w Aomori – Nebuta Matsuri, a w wielu miastach organizowane są ogromne hanabi taikai, podczas których nad rzekami gromadzą się tysiące ludzi.
Lato, tajfuny i praktyczne przygotowanie
Od sierpnia do października pojawia się dodatkowy czynnik: tajfuny. Nie oznacza to, że przez cały ten czas jest niebezpiecznie, ale co roku kilka silniejszych systemów przechodzi w pobliżu Japonii lub ląduje bezpośrednio na wybrzeżu. Efekt bywa taki, że loty są odwoływane, pociągi – wstrzymywane, a atrakcje czasowo zamykane.
Przy planowaniu letniego wyjazdu rozsądne jest zostawienie sobie odrobiny elastyczności – np. rezerwacja noclegów z możliwością bezpłatnej zmiany daty i unikanie bardzo napiętego planu, który nie wybacza jednodniowego opóźnienia. W praktyce większość tajfunów daje się przewidzieć z kilkudniowym wyprzedzeniem, więc zwykle jest czas na korektę trasy.
Pod względem odzieży lato wymaga lekkich, przewiewnych ubrań, ale paradoksalnie przydaje się też coś z długim rękawem. Klimatyzacja w pociągach Shinkansen, sklepach i restauracjach bywa ustawiana bardzo nisko, co przy spoconym ciele łatwo kończy się przeziębieniem. Niezbędne są też wygodne buty, które znoszą wilgoć i ewentualne przemoczenie.
Do bagażu warto dorzucić mały, składany parasol oraz cienką pelerynę przeciwdeszczową. W wielu miastach parasole można kupić za kilka set jenów praktycznie na każdym rogu, ale przy pierwszych ulewach i tak robi się na nie małe oblężenie. Przydatne są też chusteczki i małe ręczniki – Japończycy noszą je na co dzień właśnie z powodu wilgotności i częstego pocenia się.
Jedna rzecz zdecydowanie działa latem na plus: część osób rezygnuje z wyjazdu z obawy przed pogodą. Dzięki temu, o ile nie trafia się na japońskie wakacje szkolne lub Obon, niektóre atrakcje bywają mniej oblegane niż w szczycie wiosny czy jesieni.
Jesień: idealna równowaga pogody i cen
Dla wielu podróżników to najlepsza pora na Japonię. Od końca września do końca listopada temperatury są przyjemne, wilgotność niższa niż latem, a liczba dni deszczowych rozsądna. Październik i listopad świetnie sprawdzają się zarówno do zwiedzania miast, jak i do lekkich trekkingów w górach.
Jesienny odpowiednik hanami to kōyō – sezon na czerwone liście klonów i złote liście miłorzębów. W Kioto, Nara czy Nikko parki i świątynie wyglądają wtedy jak z ilustracji. Tłumy są spore, ale zazwyczaj mniejsze niż w szczycie hanami, a rozłożenie sezonu na kilka tygodni sprawia, że nie ma takiego jednego „weekendu krytycznego”.
Gdzie jesień wygląda najlepiej
W jesieni ważne są nie tylko daty, ale też dobór regionów. Wysoko położone i bardziej na północ wysunięte miejsca wchodzą w sezon kolorów wcześniej, podczas gdy południe i wybrzeża potrafią „zapalić się” dopiero pod koniec listopada. To otwiera całkiem sporo możliwości przy planowaniu trasy.
Na północy, szczególnie na Hokkaidō (np. Biei, Daisetsuzan National Park), pierwsze intensywne kolory pojawiają się czasem już we wrześniu. Dla osób, które chcą uniknąć głównego turystycznego szlaku Tokio–Kioto, to świetna okazja do połączenia jesieni z mniej zatłoczonymi trasami, chociaż kosztem konieczności dodatkowych lotów wewnętrznych lub dłuższych przejazdów.
W centralnej części kraju, jak Alpy Japońskie (Takayama, Kamikōchi), październik bywa idealny: chłodniejsze noce, czyste powietrze, świetne warunki do pieszych wycieczek. W tym czasie ceny noclegów są często nieco niższe niż w listopadzie, bo sezon na liście w miastach dopiero się rozkręca.
Klasyczne miasta jak Kioto, Nara czy Tokio wchodzą w pełnię jesiennych kolorów zwykle w drugiej połowie listopada. W niektórych świątyniach odbywają się wieczorne iluminacje ogrodów, co przyciąga sporo ludzi, ale tworzy unikalny klimat. Warto pamiętać, że część tych wydarzeń wymaga osobnego biletu i czasem wcześniejszej rezerwacji.
Dla osób nastawionych na fotografowanie najlepiej sprawdza się pobyt rozciągnięty od końca października do połowy listopada z przemieszczaniem się stopniowo z północy lub gór w stronę bardziej na południe położonych miast. Takie podejście zwiększa szanse trafienia w „idealny” moment w przynajmniej kilku lokalizacjach.
Zima: narty, onseny i tańsze bilety
Zima w Japonii bywa zaskakująco śnieżna – szczególnie po stronie Morza Japońskiego i w regionach górskich. Dla narciarzy i snowboardzistów to wręcz raj: Hokkaidō, Hakuba, Nozawa Onsen czy Niseko słyną z lekkiego, sypkiego śniegu. Sezon narciarski trwa tam często od grudnia do marca.
W miastach położonych bardziej na wschód (Tokio, Jokohama) zimy są raczej suche i chłodne, z temperaturami w okolicach 0–10°C. Rzadko zdarzają się duże śnieżyce, a przy dobrej odzieży termicznej i kurtce przeciwdeszczowej zwiedzanie jest komfortowe. Duży plus: mniej turystów zagranicznych, co przekłada się na spokojniejsze zwiedzanie popularnych świątyń i muzeów.
Pod względem cen styczeń i luty (po Nowym Roku) często należą do tańszych miesięcy, jeśli chodzi o bilety lotnicze oraz część noclegów w miastach. Trzeba jednak uważać na okres Nowego Roku (ok. 29.12–3.01), gdy wiele miejsc jest albo zamkniętych, albo ekstremalnie zatłoczonych, a ceny potrafią skoczyć.
Złote Tygodnie i święta – terminy, których lepiej unikać
Oprócz sezonów typowo „pogodowych” są jeszcze okresy świąteczne, w których podróżują sami Japończycy. Wtedy pociągi, hotele i popularne atrakcje są pełne, a ceny rosną niezależnie od tego, czy akurat kwitną wiśnie, czy nie.
- Złoty Tydzień (Golden Week) – zwykle przełom kwietnia i maja. Jeden z najbardziej ruchliwych okresów w roku.
- Obon – około połowy sierpnia. Wiele osób wraca wtedy w rodzinne strony, intensywnie podróżuje się po kraju.
- Nowy Rok – przełom grudnia i stycznia. Ważny czas rodzinny, ale też moment masowych przemieszczeń.
W tych terminach bilety Shinkansen potrafią być wyprzedane z wyprzedzeniem, a niektóre hotele narzucają wyższe stawki lub minimalną liczbę nocy. Jeśli to możliwe, lepiej przesunąć podróż o tydzień–dwa przed albo po tych okresach.
Jak pogoda wpływa na ceny lotów i noclegów
Japonia ma wyraźnie zarysowane sezony wysokie i niskie. Wysoki sezon to głównie hanami (marzec–kwiecień) i jesień (listopad), a także świąteczne tygodnie. Wtedy bilety z Europy potrafią być droższe o kilkaset euro w porównaniu z terminami zimowymi.
W praktyce dla osób z Europy środkowej często najlepiej wypadają cenowo:
- druga połowa lutego – początek marca (przed szczytem hanami),
- koniec maja – początek czerwca (przed pełną porą deszczową),
- koniec października (jesień rusza, ale jeszcze nie ma szczytu cen),
- styczeń po Nowym Roku (poza ośrodkami narciarskimi).
Noclegi w dużych miastach, takich jak Tokio czy Osaka, są zwykle droższe w weekendy, szczególnie w okolicach popularnych dzielnic. Tańsze opcje często znajdują się przy liniach kolejowych 10–20 minut od centrum. W sezonach przejściowych (późna zima, wczesne lato) łatwiej o promocje i rabaty za dłuższy pobyt.
Kiedy jechać pierwszy raz, a kiedy wrócić?
Na pierwszą podróż do Japonii najbezpieczniejszy wybór to wiosna (koniec marca – początek kwietnia) lub jesień (październik–listopad). Pogoda jest wtedy przewidywalna, a warunki do zwiedzania miast i poruszania się komunikacją publiczną – najbardziej komfortowe.
Przy kolejnym wyjeździe warto rozważyć zimę, jeśli celem są narty, onseny i spokojniejsze zwiedzanie dużych miast, albo lato, jeśli priorytetem są festiwale, fajerwerki i bardziej lokalna atmosfera. Wybór terminu dobrze jest ściśle powiązać z tym, co ma być głównym motywem podróży: natura, kultura, kulinaria, sporty czy festiwale.
Podsumowując: Japonia jest krajem czterech bardzo wyraźnych pór roku. Zamiast szukać „idealnego miesiąca dla wszystkich” lepiej zdecydować, co jest ważniejsze – stabilna pogoda, niższe ceny, brak tłumów czy konkretne zjawiska sezonowe – a potem dobrać termin, który najlepiej to wspiera.