Malta od lat uchodzi za kierunek „na słoneczne wakacje w Europie”, ale coraz częściej pojawia się pytanie: czy na Malcie jest drogo w porównaniu z Polską i innymi krajami południa Europy? To nie jest tylko ciekawostka – od odpowiedzi zależy, czy opłaca się tam lecieć na tydzień, czy raczej potraktować wyjazd jako droższą, jednorazową przygodę. Dobrze policzone koszty pozwalają zaplanować pobyt tak, by nie przepalać pieniędzy na oczywistych pułapkach cenowych. Warto więc przyjrzeć się realnym wydatkom: noclegom, jedzeniu, komunikacji, sezonowości i kilku mniej oczywistym kategoriom, które potrafią wywindować budżet.
Ogólny poziom cen na Malcie vs Polska i inne kraje
W dużym skrócie: Malta jest wyraźnie droższa od Polski, ale zwykle tańsza lub porównywalna z Włochami (obszarami turystycznymi) i Grecją w topowych kurortach. Różnica jest szczególnie odczuwalna w usługach, jedzeniu „na mieście” i noclegach w sezonie.
Statystycznie można przyjąć, że wiele cen (zwłaszcza jedzenie poza domem i wynajem krótkoterminowy) jest o 40–80% wyższych niż w Polsce. Produkty spożywcze w supermarketach potrafią być trochę droższe niż w dużych miastach kontynentalnej Europy, bo wszystko musi dopłynąć statkiem lub przypłynąć kontenerem.
W praktyce oznacza to, że osoba przyzwyczajona do polskich realiów może mieć wrażenie, że „wszystko kosztuje o jeden poziom wyżej”: zamiast kawy za 10 zł – 3 euro, zamiast pizzy za 30 zł – 12–15 euro.
Noclegi: największy składnik budżetu
Noclegi na Malcie potrafią mocno zaskoczyć, szczególnie w lipcu i sierpniu. Wyspa jest mała, przestrzeni pod zabudowę turystyczną ograniczona, a popyt wysoki. To naturalnie winduje ceny.
Hotele, apartamenty, hostele – realne widełki cen
Przy rezerwacji z wyprzedzeniem kilka miesięcy można przyjąć orientacyjne poziomy:
- hostel / łóżko w dormie: ok. 15–30 euro za noc poza szczytem, w sezonie 30–40 euro
- prosty hotel 2–3*: ok. 50–90 euro za pokój dwuosobowy poza sezonem, w sezonie często 100–140 euro
- apartamenty Airbnb/Booking: ogromna rozpiętość, ale sensowne opcje w okolicach 60–120 euro za dobę (lokalizacja robi ogromną różnicę)
- hotele 4–5*: od 130–150 euro wzwyż za pokój, w sezonie wakacyjnym kwoty po 200–300 euro nikogo nie dziwią
Najpopularniejsze miejscowości turystyczne – St. Julian’s, Sliema, Bugibba, Qawra – są wyraźnie droższe niż spokojniejsze miasteczka w głębi wyspy czy na Gozo. Ceny potrafią spaść o kilkadziesiąt procent, jeśli nocleg jest oddalony od „imprezowego pasa” albo wybiera się Gozo poza weekendem.
Największa oszczędność na Malcie to często przesunięcie terminu: ten sam hotel w marcu lub listopadzie potrafi kosztować o połowę mniej niż w sierpniu.
Jedzenie: restauracje, fast foody, zakupy w marketach
Jedzenie to drugi, po noclegu, główny koszt wyjazdu. Na Malcie bardzo wyraźnie widać różnicę między „turystyczną kolacją przy promenadzie” a normalnym posiłkiem w bocznej uliczce czy daniem na wynos.
Restauracje i bary – ile kosztuje „wyjście na miasto”
Przykładowe ceny w typowych miejscowościach turystycznych:
- kawa w kawiarni: ok. 2–3 euro za espresso / americano
- piwo w barze: 3,5–5 euro za 0,5 l (lokalne) lub małe importowane
- pizza w restauracji: 9–15 euro
- danie główne z rybą: 15–25 euro
- prosty lunch typu makaron / burger: 10–15 euro
Dla osoby przyzwyczajonej do polskich restauracji w większych miastach będzie to poziom co najmniej o 30–50% droższy. Przy codziennych kolacjach w lokalach rachunek dla dwóch osób bardzo łatwo dobija do 40–60 euro z napojami.
Da się to jednak zbić, jeśli korzysta się z opcji mniej oczywistych dla pierwszego dnia pobytu: barów z lokalnym jedzeniem, małych piekarni, typowo maltańskich snack barów czy stoisk z jedzeniem na wynos. Lokalny pastizzi (nadzienie z ricotty lub groszku) wciąż potrafi kosztować poniżej 1 euro.
Supermarkety i gotowanie na miejscu
Jeśli nocleg ma kuchnię, budżet jedzeniowy wygląda zupełnie inaczej. Podstawowe produkty w supermarketach (Lidl, lokalne sieci) mają ceny umiarkowanie wyższe od polskich i zbliżone do zachodnioeuropejskich:
- chleb: ok. 1,2–2 euro
- mleko: 1–1,5 euro za litr
- makaron: 1–2 euro za opakowanie
- lokalne warzywa i owoce: sezonowe, często w rozsądnych cenach, choć rzadko „tanie”
- piwo z marketu: 1–2 euro za butelkę/puszkę
Przy gotowaniu większości posiłków samodzielnie, dzienne koszty jedzenia można spokojnie utrzymać na poziomie 10–15 euro na osobę. Jednocześnie łatwo wydać 40–50 euro dziennie, jeśli każdy obiad i kolacja wypadają w restauracji lub barze przy promenadzie.
Transport: bilety, karty, wynajem auta
Malta ma specyficzny układ – wyspa jest mała, ale ruch samochodowy bywa intensywny, a komunikacja miejska choć tania, potrafi zabierać sporo czasu. To wpływa na koszty, bo czasem zamiast jednego autobusu trzeba brać taksówkę lub auto.
Autobusy i komunikacja publiczna
Transport publiczny jest relatywnie tani w porównaniu z resztą kosztów życia. Jednorazowy bilet kupowany u kierowcy lub w automacie to zwykle 2–2,5 euro (w zależności od sezonu). Istnieją także karty czasowe, np. tygodniowe, które wychodzą znacznie korzystniej dla osób dużo jeżdżących.
W praktyce, jeśli planuje się intensywne zwiedzanie komunikacją miejską, warto od razu policzyć, czy lepsza będzie karta na kilka dni niż płacenie za każdy przejazd osobno. Przy 3–4 przejazdach dziennie różnica w budżecie robi się zauważalna.
Wynajem auta i paliwo
Wynajem samochodu na Malcie podnosi budżet, ale radykalnie podnosi też wygodę – szczególnie przy eksplorowaniu plaż i bardziej odległych zakątków oraz wycieczce na Gozo.
Przykładowe koszty (pomijając sezonowe skoki):
- wynajem małego auta: zwykle 20–40 euro za dobę poza szczytem, w sierpniu i święta ceny potrafią być wyższe
- paliwo: ceny zbliżone do średniej europejskiej, nie ma tu spektakularnych różnic
- parkingi: wiele miejsc darmowych, ale w typowo turystycznych rejonach płatne parkingi są normą
Warto pamiętać, że na Malcie obowiązuje ruch lewostronny, co dla części kierowców jest barierą. Jeśli z powodu stresu prowadzenie staje się męką, koszty przestają być warte zachodu – wtedy lepiej zostać przy autobusach i okazjonalnym Bolt/Taxi.
Atrakcje, bilety wstępu i „ukryte” koszty zwiedzania
Same plaże i spacery po miasteczkach nic nie kosztują, ale większość osób i tak korzysta z płatnych atrakcji. Tu Malta wypada umiarkowanie – nie jest to poziom skandynawski, ale też nie „tanio jak barszcz”.
Przykładowo:
- wstęp do popularnych muzeów i obiektów historycznych: 5–15 euro
- rejs na Blue Lagoon (Comino): najczęściej w okolicach 20–30 euro na osobę, w zależności od wariantu
- lokalne wycieczki zorganizowane: od ok. 25–50 euro za jednodniowy trip
Do tego dochodzą drobiazgi, które na krótkim wyjeździe łatwo zlekceważyć, a przy tygodniu tworzą konkretną kwotę: leżaki i parasole na plażach, napoje kupowane „w biegu”, lody, pamiątki. Przy typowym turystycznym trybie życia warto założyć dodatkowe 10–20 euro dziennie na te przyjemności.
Malta daje możliwość „tanio zobaczyć dużo” – jeśli wybiera się głównie spacery po Valletcie, Mdina, klifach Dingli i plażach. Budżet wystrzela w górę dopiero wtedy, gdy dochodzą regularne rejsy, wycieczki zorganizowane i płatne plażowe udogodnienia.
Sezonowość: kiedy Malta jest naprawdę droga
Sezon letni na Malcie trwa długo, ale szczyt cenowy to zwykle miesiące: lipiec, sierpień, okolice Świąt i Sylwestra. W tych terminach drożeje absolutnie wszystko: noclegi, wypożyczalnie, atrakcje, a czasem nawet zwykłe bary przy promenadach są mniej skłonne do promocji czy „lunchowych zestawów”.
Najbardziej opłacalne miesiące pod kątem relacji pogoda/koszty to:
- marzec–kwiecień – przyjemne temperatury, niższe ceny noclegów
- październik–listopad – wciąż ciepło, morze nagrzane po lecie, a ceny już opadają
W tych okresach można złapać hotel czy apartament za 50–60% ceny sierpniowej, a bilety lotnicze też bywają wyraźnie tańsze. To moment, w którym Malta przestaje być „bardzo droga” i staje się raczej umiarkowanie kosztowna.
Realne dzienne budżety – ile potrzeba „na głowę”
Wiele zależy od stylu podróżowania, ale przybliżone widełki wyglądają mniej więcej tak (bez kosztu przelotu):
- Budżetowy wyjazd (hostel / tani apartament, gotowanie, autobusy): ok. 40–60 euro dziennie na osobę
- Średni komfort (hotel 3*, część posiłków w restauracjach, komunikacja mieszana): ok. 70–110 euro dziennie na osobę
- Wygodny pobyt (hotel 4*, codzienne restauracje, wycieczki, rejsy): często 120–180 euro dziennie na osobę
Różnica między „da się taniej” a „wyszło drogo” zwykle nie wynika z pojedynczej decyzji, tylko z sumy drobnych wyborów: czy każdy drink jest kupowany w barze na promenadzie, czy część posiłków jest gotowana samodzielnie, czy atrakcje wybiera się selektywnie, czy „bierzemy wszystko, co jest w folderze”.
Czy na Malcie jest drogo? Podsumowanie bez lukru
W zestawieniu z polskimi realiami Malta jest krajem drogim dla turysty z Polski, zwłaszcza jeśli mowa o noclegach w sezonie i jedzeniu w restauracjach. W porównaniu z innymi popularnymi kierunkami południa Europy plasuje się gdzieś w środku stawki: nie tak tania jak część regionów Bałkanów, ale zwykle bardziej przystępna niż topowe lokalizacje włoskie czy francuskie.
Da się jednak zaplanować wyjazd tak, by nie był finansową katastrofą. Ucierpi może liczba rejsów i kolacji „z widokiem”, ale w zamian można dostać to, co w Malcie najciekawsze: gęste historyczne miasta, klify, zatoki, mieszankę kultur – bez wrażenia, że każdy spacer kończy się zostawieniem kilkudziesięciu euro na stole.