Skalne Miasto Teplice nad Metují to spokojniejsza, mniej zatłoczona alternatywa dla słynnych Adršpašskich Skał, a jednocześnie część tego samego masywu. To miejsce dla osób, które wolą dłuższy marsz, naturalne widoki zamiast komercji i chcą zobaczyć formacje skalne w bardziej surowej odsłonie. Poniżej zebrano najważniejsze informacje: jak zaplanować wizytę, które trasy wybrać oraz gdzie szukać noclegów w Teplicach i okolicy. Tekst jest nastawiony na praktyczne szczegóły, tak aby można było faktycznie zorganizować wyjazd, a nie tylko o nim poczytać.
Skalne Miasto Teplice nad Metují – co to właściwie jest
Teplické skály tworzą wraz z Adršpašskimi Skałami jeden z najciekawszych rejonów skalnych w Czechach. Leżą na pograniczu z Polską, ok. 10 km od przejścia granicznego w Mieroszowie i kilkadziesiąt kilometrów od Kudowy-Zdroju czy Wałbrzycha.
Skalne miasto – rozległy obszar zbudowany z pionowych ścian, wież, wąskich korytarzy i skalnych wąwozów, przypominający labirynt ulic w mieście. Między skałami prowadzą wyznaczone ścieżki, często z wykutymi schodami i punktami widokowymi.
Teplickie Skalne Miasto różni się charakterem od części adršpašskiej. Jest mniej „pocztówkowe”, za to bardziej dzikie, z dłuższymi wędrówkami, większą ilością cienia i nieco surowszym klimatem. To dobre miejsce dla osób, które:
- nie przepadają za tłumami i straganami pod każdą bramą skalną,
- lubią dłuższe, ale spokojne wędrówki bez stromych podejść wysokogórskich,
- chcą połączyć zwiedzanie skał z kilkudniowym pobytem w miasteczku i okolicy Broumova.
Cały rejon wchodzi w skład CHKO Broumovsko (chroniony obszar krajobrazowy), dlatego obowiązują tu podstawowe zasady ochrony przyrody: poruszanie się tylko po szlakach, zakaz biwakowania „na dziko”, ograniczenia dotyczące ognia i dronów.
Jak zaplanować wizytę – dojazd, sezon, bilety
Zwiedzanie Teplickich Skał najlepiej traktować jako półdniową lub całodniową wycieczkę. Samo przejście głównej pętli to zwykle 2,5–4 godziny, ale warto doliczyć dojazd, przerwy i ewentualną wizytę w Adršpašskich Skałach tego samego dnia.
Dojazd i parking
Samochodem z Polski najwygodniejszy jest dojazd przez przejścia graniczne w Mieroszowie lub Kudowie-Zdroju, dalej kierunek Náchod – Police nad Metují – Teplice nad Metují. Trasa jest dobrze oznakowana, a na miejscu łatwo trafić na parking przy wejściu do Teplickich Skał (Teplické skály – vstup).
Parking jest płatny, zwykle w systemie dziennym (orientacyjnie rząd 120–200 CZK za dzień dla auta osobowego). W sezonie letnim bywa pełny w środku dnia, dlatego rozsądnie jest przyjechać rano – szczególnie w weekendy i w wakacje.
Komunikacją publiczną da się dojechać z Náchodu (pociąg lub autobus do Teplice nad Metují, dalej ok. 15–20 minut pieszo do wejścia). Po stronie polskiej można rozważyć pociąg do Mieroszowa i przejście granicy pieszo lub rowerem, ale wymaga to już więcej planowania i czasu.
Kiedy jechać i ile czasu zaplanować
Oficjalnie teren jest dostępny przez cały rok, ale pełna infrastruktura (kasy biletowe, część punktów gastronomicznych) funkcjonuje od wiosny do jesieni. Najpopularniejsze miesiące to maj–wrzesień. Warto pamiętać o kilku różnicach:
- wiosna – dużo wody w wąwozach, zieleń dopiero startuje, mniejsze tłumy;
- lato – najwięcej turystów, ale w skałach panuje przyjemny chłód i cień;
- jesień – stabilna pogoda, piękne kolory lasu, krótszy dzień;
- zima – możliwe oblodzenia, zamknięte niektóre odcinki, ale klimat bajkowy; wejście zależy od aktualnych komunikatów zarządcy terenu.
Na główną pętlę w Teplickich Skałach warto zarezerwować co najmniej 3–4 godziny wraz z przerwami na zdjęcia i odpoczynek. Osoby lubiące spokojne tempo, rodziny z dziećmi czy fotografowie bez problemu rozciągną ten czas do 5 godzin.
Wejście do skalnego miasta jest płatne. Ceny biletów zmieniają się co kilka sezonów, ale orientacyjnie należy liczyć ok. 150–200 CZK za bilet normalny, zniżki dla dzieci, studentów i seniorów. Możliwe są bilety łączone na Teplické skály i Adršpašské skály – to dobra opcja przy całodziennym pobycie w regionie.
Główne trasy i atrakcje w Teplickich Skałach
Teplické skály są często postrzegane jako „mniej spektakularne” od Adršpachu, ale to za duże uproszczenie. Tutejszy system wąwozów i ścian bardziej przypomina naturalny labirynt niż park krajobrazowy. Trasy są wyraźnie oznakowane, miejscami prowadzą po schodach, mostkach i skalnych półkach.
Główna pętla turystyczna
Standardowa wycieczka zaczyna się przy wejściu Teplické skály – kasy, następnie szlak prowadzi w głąb skał wąwozem. Pętla ma ok. 6 km długości, z niewielkimi przewyższeniami, ale wymaga sprawności ze względu na liczne schody, kamienie i miejscami śliskie odcinki.
Na trasie mijane są charakterystyczne formacje, m.in. Świątynia (skalny amfiteatr), Sybir (zacieniony wąwóz, w którym śnieg potrafi leżeć wyjątkowo długo), wąskie przejścia między wysokimi ścianami oraz kilka punktów widokowych. Opisy przy skałach często dostępne są po czesku i angielsku, nazwy bywają zabawne i dobrze zapadają w pamięć.
Szlak turystyczny jest jednokierunkowy na części odcinków, co ułatwia mijanie się na wąskich fragmentach. Warto trzymać się oznaczeń i nie skracać trasy „na skróty” – po pierwsze z powodu bezpieczeństwa, po drugie z szacunku dla przyrody i obowiązujących przepisów.
Połączenie Teplickich Skał z Adršpachem
Między Teplickimi a Adršpašskimi Skałami prowadzi niebieski szlak turystyczny, mniej więcej 3,5 km długości. Przejście zajmuje 1–1,5 godziny w jedną stronę, a szlak biegnie przez las i pomiędzy skałami, dając inne spojrzenie na cały masyw.
Rozwiązanie praktyczne to zaparkowanie w jednym z miejsc (np. w Teplicach), przejście pętli w Teplickich Skałach, następnie przejście pieszo do Adršpachu, zrobienie tam skróconej pętli i powrót pociągiem lokalnym między stacjami Adršpach a Teplice nad Metují. Lokalna kolej łączy obie miejscowości, co pozwala uniknąć „zawracania” tą samą drogą.
Przy planowaniu takiego dnia warto dokładnie sprawdzić rozkład jazdy pociągów i godziny otwarcia kas biletowych, a także wziąć poprawkę na kondycję uczestników – suma kilometrów robi się wtedy całkiem spora.
Gdzie spać – przegląd noclegów w Teplice nad Metují i okolicy
Rejon Teplic nad Metují jest nastawiony na turystykę pieszą i rowerową, ale zachował charakter spokojnej, prowincjonalnej okolicy. Nie ma tu wielkich hoteli sieciowych, dominują mniejsze obiekty z rodzinną atmosferą. Dzięki temu łatwo dobrać nocleg do stylu wyjazdu – od prostych pokoi po pensjonaty z dobrą kuchnią.
Noclegi w Teplice nad Metují
Samo miasteczko oferuje kilka pensjonatów, pensjoników i apartamentów. To najlepsza opcja, jeśli priorytetem jest bliskość wejścia do skalnego miasta i możliwość poruszania się pieszo. Dojście z centrum Teplic do Teplickich Skał zajmuje zwykle 20–30 minut, w zależności od lokalizacji obiektu.
Standard większości pensjonatów to pokoje 2–4-osobowe z łazienką, często z prostym śniadaniem w cenie lub opcją dokupienia. Przedział cenowy bywa szeroki, ale orientacyjnie za łóżko w dwuosobowym pokoju można liczyć ok. 400–800 CZK za osobę za noc, w zależności od sezonu i standardu. W sezonie letnim rezerwacja z wyprzedzeniem jest bardzo wskazana.
W Teplicach działają także apartamenty wakacyjne – dobre rozwiązanie dla rodzin i osób, które wolą samodzielnie gotować. Zaplecze sklepowe jest podstawowe, ale wystarcza na codzienne zakupy, a do większych marketów można podjechać do pobliskich miejscowości (np. Police nad Metují, Broumov).
Kempingi i agroturystyka w okolicy
Osoby podróżujące z namiotem lub kamperem znajdą w okolicy kilka kempingów i pól namiotowych. Część z nich leży bliżej Adršpachu, ale dojazd do Teplickich Skał jest z nich nadal wygodny. Warunki są zwykle proste – sanitariaty, dostęp do prądu, czasem mała restauracja lub bufet.
Alternatywą są gospodarstwa agroturystyczne rozsiane w okolicznych wioskach. Plusem jest cisza i często lepszy stosunek ceny do jakości, minusem – konieczność dojazdu autem do wejścia w skały. Dla osób nastawionych na spokojne wieczory po wędrówkach to bardzo dobry wybór.
Przy wyborze noclegu w okolicy warto sprawdzić trzy rzeczy: odległość od szlaków lub stacji kolejowej, dostępność wyżywienia (śniadania, obiadokolacje) oraz możliwość bezpiecznego zostawienia auta lub roweru. W regionie działa także kilka obiektów przyjaznych rowerzystom z zapleczem serwisowym.
Co jeszcze zobaczyć w okolicy – Broumovsko i czeskie miasteczka
Skalne Miasto to główna atrakcja, ale przy pobycie 2–3-dniowym warto rozejrzeć się szerzej po regionie. Okolica Broumova i Náchodu oferuje sporo ciekawych miejsc, które dobrze łączą się z wycieczkami po skałach.
Niedaleko leży Adršpach – bardziej znana część skalnego miasta z malowniczym jeziorkiem i możliwością krótkiego rejsu łódkami. To tam trafia większość wycieczek autokarowych, więc tłok bywa większy, ale za pierwszym razem warto zobaczyć oba rejony – Teplicki i Adršpašski – by samodzielnie porównać ich charakter.
W zasięgu krótkiej wycieczki samochodem znajduje się także Broumov z potężnym klasztorem benedyktynów, klimatycznym rynkiem i typową małomiasteczkową zabudową. Dla osób lubiących zabytki sakralne i historyczną architekturę to dobre uzupełnienie wrażeń po dniu spędzonym w przyrodzie.
Po stronie polskiej w planie można uwzględnić Góry Stołowe (Szczeliniec Wielki, Błędne Skały), a także uzdrowiska takie jak Kudowa-Zdrój czy Duszniki-Zdrój. Logistycznie dobrze jest wtedy zaplanować podróż w formie pętli, łącząc kilka rejonów skalnych w jeden, 3–4-dniowy wyjazd.
Praktyczne wskazówki na miejscu – bezpieczeństwo, jedzenie, dzieci
Skalne Miasto Teplice nad Metují to teren stosunkowo bezpieczny, ale wymaga rozsądku. To nadal skały, wąwozy, korzenie i śliskie kamienie, a nie spacerowa promenada w parku.
Obuwie powinno być minimum trekkingowe – twarda podeszwa, dobra przyczepność, najlepiej chroniące kostkę. Sandały czy klapki to zły pomysł, nawet w upał. Warto mieć ze sobą lekką kurtkę lub bluzę – w cieniu skał temperatura jest często dużo niższa niż na parkingu.
Na trasę dobrze zabrać własne picie i przekąski. Przy wejściu i w najbliższej okolicy funkcjonują punkty gastronomiczne (proste dania, czeskie klasyki, lody, napoje), ale w samym skalnym mieście nie ma stałych knajpek. Śmietniki są zazwyczaj tylko przy wejściach, więc śmieci trzeba wynieść ze sobą.
Dla rodzin z dziećmi Teplické skály są ciekawą opcją, ale trasa potrafi zmęczyć. Z wózkiem się nie da – są schody, wąskie przejścia i nierówne podłoże. Dla młodszych dzieci lepszym rozwiązaniem jest nosidło. Warto pamiętać o przerwach, bo wrażenia mogą być intensywne: wysokie ściany, półmrok, wilgotne powietrze.
Kwestia psów jest regulowana lokalnymi zasadami – zwykle są dopuszczone na smyczy, ale przed wyjazdem trzeba sprawdzić aktualne przepisy i pamiętać o tym, że strome schody czy metalowe kratownice mogą być dla zwierzęcia niewygodne lub niebezpieczne.
Na koniec praktyczny aspekt organizacyjny: dobrze jest mieć przy sobie trochę gotówki w koronach czeskich. Coraz więcej miejsc akceptuje karty, ale nadal zdarzają się parkingi czy mniejsze punkty gastronomiczne funkcjonujące na zasadzie „tylko gotówka”. Dzięki temu cały dzień w Teplickich Skałach upływa bez nerwów związanych z płatnościami.